Klik hier voor de info voor België

EERSTE MAATREGELEN BIJ OVERLIJDEN in nederland

Ongetwijfeld zal je eerst de dichtste familieleden en vrienden van de overledene willen berichten. Maar vergeet niet de huisarts te verwittigen. Hij is immers verplicht een ‘Verklaring van overlijden’ op te stellen.

Bespreek of je de uitvaart zelf wilt regelen of dat je een uitvaartondernemer wilt inschakelen. Een uitvaartondernemer neemt met veel kennis en ervaring heel wat praktische zaken met betrekking tot het verzorgen van een uitvaart van je over. Voor een uitvaartondernemer in je regio kijk je best bij de rubriek informatie/adressen. Heeft de overledene een uitvaartverzekering afgesloten dan overhandig je dit aan de uitvaartondernemer of informeer je de verzekeringsmaatschappij zelf. Gebeurt het overlijden tijdens een reis, bel dan de alarmcentrale van de reisverzekering, die alle formaliteiten en het vervoer naar Nederland verzorgt. Overlijdt iemand door een ongeval: stel dan de verzekeringsmaatschappij op de hoogte. Binnen vijf dagen na het overlijden moet men naar de Burgerlijke Stand van de gemeente, die een ‘Akte van overlijden’ zal afgeven en toestemming verleent voor begraven of cremeren. In de meeste gevallen zal de uitvaartondernemer deze formaliteit regelen.

Vergeet ook niet – in het geval van tewerkstelling - de werkgever van de overledene te informeren. Indien je deze praktische zaken heeft geregeld, neem de tijd om na te denken waar je de overledene wilt opbaren en op welke wijze je de uitvaart zou willen vormgeven. Neem gerust en wel doordacht de tijd nemen om alles goed door je heen te laten gaan en sereen na te denken over de uitvaart. "Had ik maar dit of had ik maar dat gedaan!", is een onaangenaam en onvoldaan gemoed. De uitvaartondernemer kan je hierover informeren maar hieronder vindt u alles met betrekking tot de wetgeving en de mogelijkheden rond crematie en urnen.

ALLE INFO MET BETREKKING TOT AS EN URN IN NEDERLAND

Wanneer de overledene is gecremeerd, blijft de vraag wat er met as en urn gebeurt. Voor welk materiaal kies je als je een urn bestelt? Wat mag er wel en wat niet met as en urn na een crematie? Mag je de urn mee naar huis nemen? Mag je overal de as uitstrooien? En van wie is de as eigenlijk? Op de belangrijkste vragen vindt u hier een antwoord.

Van welk materiaal kun je een urn bestellen? 
Een urn kan uit alle mogelijke materialen bestaan zoals glas, hout, brons, keramiek en steen. Als je een urn koopt, is het belangrijkste dat je weet of je hem binnen of buiten bewaart. Wil je een metalen urn dan kan het zijn dat die roest als je die buiten neerzet. Dus het is belangrijk van welk metaal die metalen urn gemaakt is. Een houten urn kan buiten ook barsten. Het gaat dus om de duurzaamheid van het materiaal. Er zijn goedkopere urnen, maar een echt duurzame urn vind je niet onder de 300 euro.

Mag de urn mee naar huis? 
Ja hoor, dat gebeurt zelfs heel vaak. Tot 1994 bepaalde de wet dat de urn in het crematorium in een urnengalerij of urnentuin moest blijven. Nabestaanden willen echter hun dierbaren heel vaak dicht bij zich hebben. Dat is dan óf thuis óf op een begraafplaats bij hen in de buurt. Vandaag hebben de meeste begraafplaatsen nu ook urnenmuren en urnentuinen.

Krijg ik de as meteen mee na de crematie?
Neen. In de Wet op de Lijkbezorging staat dat de as vier weken in het crematorium moet blijven in een afgesloten ruimte. Deze ruimte heet ‘algemene nis’ en is niet voor nabestaanden en/of bezoekers toegankelijk. Die periode behoedt de nabestaanden voor overhaaste beslissingen met betrekking tot de asbestemming.

Mag ik thuis alles doen met de as? 
In principe wel. Je mag de urn ergens thuis neerzetten of in de eigen tuin begraven of bijzetten. Opgelet, de as zit niet los in de urn, maar altijd in een asbus of in een aszakje. Blijft de as in de urn dan moeten asbus of aszakje wel gesloten blijven en moeten naam en crematoriumnummer twintig jaar lang leesbaar blijven. Dit is belangrijk, want als later een nieuwe bewoner de tuin omspit en de urn vindt, kan hij de urn bij het crematorium terugbezorgen.
Mag ik de as overal verstrooien? 
Hier geldt dat je van de eigenaar van de grond toestemming moet hebben. Verstrooi je de as in je eigen tuin, dan is dat geen probleem, maar de as elders op een dierbaar plekje verstrooien, mag echt niet zomaar. Wil je de as verstrooien in een bos of aan de waterkant waar de overledene graag vertoefde, dan moet je toestemming hebben van bijvoorbeeld Staatsbosbeheer of Rijkswaterstaat.

Moet ik erbij zijn als de as wordt verstrooid of de urn wordt bijgezet? 
Neen. Je kunt het naar eigen keus overlaten aan het uitvaartcentrum of crematorium.

Hoeveel as blijft er na een crematie eigenlijk over? 
Twee tot drie, maximaal 3,5 kilo. Vaak kijken nabestaanden daarvan op omdat de meeste mensen denken dat het minder is.

Mag de as onder belangstellenden worden verdeeld? 
Nabestaanden kunnen vragen of het crematorium de as over verschillende asbussen of urnen wil verdelen. Vaak wordt er gekozen om een groot deel van de as in een urn te bewaren en een kleiner deel in een hangertje of medaillon te dragen. Op die manier kunnen meerdere nabestaanden een dierbare dicht bij zich hebben. Overigens is de rechthebbende van de as de enige, die opdracht tot verdeling van de as kan geven

Van wie is de as dan? 
Van diegene die het opdrachtformulier van de begrafenisondernemer heeft ondertekend. Dat geeft wel eens misverstanden wanneer een zoon de uitvaart van zijn vader bespreekt met de begrafenisondernemer omdat zijn moeder dat emotioneel even niet aankan. Op dat moment is immers de zoon - of wie dan ook die de opdracht tot crematie ondertekent - automatisch rechthebbende van de as. Hij of zij is dan ook de enige rechthebbende die de as na vier weken van ons meekrijgt. Hij kan dan wel weer zijn moeder machtigen om de as op te halen.

Mag de urn of asbus mee naar het buitenland? 
In principe mag de as weg uit Nederland, maar veel landen laten de as niet toe zonder toestemmingsverklaring van de betreffende ambassade. Ieder land heeft namelijk een eigen wetgeving. In Duitsland bijvoorbeeld moet de as altijd in het crematorium blijven. Dat is dan ook de reden dat veel Duitsers uit de grensstreek hun overledene in Nederland laten cremeren. Ook voor hen geldt dat ze na vier weken de as mee naar huis mogen nemen en zo alsnog hun dierbare overledenen altijd bij zich houden.